Antoni Ludwiczak ur. 16 maja 1878 w Kostrzynie (Wielkopolska),  syn Jana i Salomei z domu Pawela, absolwent Gimnazjum Marii Magdaleny w Poznaniu i seminarium duchownego w Gnieźnie i Poznaniu. 

Święcenia kapłańskie przyjął w 1903. Był wikariuszem parafii w Lubaszu (1906-1907), w Buku (1907-1908), w Ostrzeszowie (1908-1910), w Ostrowie (1910-1912). W 1912 pełnił obowiązki  duszpasterza  w Pniewach,  od 1 lipca 1938 do 2 listopada 1939 proboszcz parafii w Chełmcach.

Założyciel konspiracyjnego Towarzystwa Tomasza Zana. Działacz i wieloletni prezes Towarzystwa Czytelni Ludowych. Członek zwyczajny Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk. Jako członek sekcji kulturalnej poznańskiego towarzystwa „Straż”, organizator dla młodzieży polskiej z terenów zagrożonych germanizacją wycieczek do historycznych centrów polskości, takich jak Kruszwica, Kraków, Poznań.

Delegat na Polski Sejm Dzielnicowy w Poznaniu (1918). Przewodniczący Warmińskiego Komitetu Plebiscytowego. Prezes Narodowego Stronnictwa Ludowego. Poseł na Sejm Ustawodawczy w latach 1919–1921.

Założyciel pierwszego w Polsce Uniwersytetu Ludowego w Dalkach k. Gniezna (1921). Autor książki pt. Uniwersytety Ludowe w Polsce (1927). Działalność Uniwersytetu Ludowego w Dalkach wspierała finansowo m.in. Cukrownia Kruszwica.

Aresztowany przez gestapo 2 listopada 1939, więziony w Inowrocławiu, Świeciu, Górnej Grupie i Gdańsku. Więzień niemieckich obozów koncentracyjnych w Stutthofie, Sachsenhausen i Dachau. 

Zamordowany  w Hartheim 17 czerwca 1942 r.